تا قیامت میتوان از تو نوشت ..........می توان از تو همیشه رازگفت
روز ها بیدار ماند و شب نخفت .....قصه ی ناگفته ات را باز گفت
میتوان در گوش گل ها از تو گفت .......... تا که با نام تو زیباتر شوند
می توان با باغ از تو حرف زد .......... تا درختان سبز بارور شوند
می توان ازشبنم و گل، واژه ساخت.... واژه هایی چون ستاره،چشمه، رود
.بعد ، آنها را کنار هم گذاشت..........در خور آوازه ات شعری سرود
چون کبوتر های معصوم حرم .......... می توان با یاد تو پرواز کرد
زندگی وقتی به پایان می رسد .......... با کلامت می توان آغاز کرد
ای خمینی ! در کلامت زندگی است .......... مثل آیات پراز رمز خدا
چون که با بال سخن های تو من ........... می پرم تا اوج ، تا بی انتها
+ نوشته شده در شنبه یازدهم خرداد 1387ساعت 11:59 بعد از ظهر توسط الیاس مصطفایی
|
